خانه شکار تاكتيك شكار شير

تاكتيك شكار شير

بيشتر مردم آفريقا بر اين باورند كه شير دو شخصيت متفاوت دارد، يكي حيوان آرام و تنبلي در حال خميازه كشيدن در بيشه‌زار آرميده

 

و دوم شكارچي سريعي كه هنگام غروب آفتاب به دنبال طعمه مي‌گردد (حتي بزرگتر از وزن خودش) تا با نيروي زياد آن را از پا درآورد. در واقع شير شكارچي سريع و نيرومندي است كه حيوانات كوچك را با يك ضربه دست از پا درمي‌آورد ولي حيوانات بزرگ مانند گاووحشي يا گوراسب را با استفاده از وزن بدن سنگينش بخاك مي‌كشاند. شيرهاي ماده به صورت گروهي بيشتر در هواي تاريك و روشن يا صبح هنگام كه گرماي آفتاب كمتر است در فضاي باز دشت آفريقا به شكار مي‌پردازند، شير نر در امر شكار آنها دخالت نمي‌كند ولي گروه ماده‌ها را از دور پشتيباني مي‌كند و با غرش خود گله گاوميش‌ها را به سمت شيرهاي ماده مي‌كشاند، ماده‌ها در گروه هر كدام محل خاصي دارند تا بتوانند از سمت پهلوها و پشت سر به طعمه حمله كنند. اين همكاري، شانس موفقيت آنها را بالا مي‌برد و مي‌توانند يك گله گاوميش را از جهات مختلف محاصره كرده و به آنها حمله كنند و همچنين طعمه شكار شده را از دست شكارچياني مثل كفتارها و كركس‌ها (از فواصل دور) حفظ كنند. آنها بيشتر گله‌هاي گورخر و بوفالو را مورد حمله قرار مي‌دهند و گاهي هم گونه‌هايي شبيه غزال‌هاي تامسون را شكار مي‌كنند وحتي زرافه را كه بلندقدترين حيوان چهارپا است نيز شكار مي‌كنند.

 

البته در شكار زرافه سعي مي‌كنند هنگاميكه مشغول نوشيدن آب است و سرخود را پايين آورده به آن حمله كنند ولي از شكار حيوانات بزرگي مثل اسب‌هاي آبي، كرگدن و فيل به دليل خطراتي كه از ناحيه دندان‌ها و شاخ حيوان تهديدشان مي‌كند، اجتناب مي‌ورزند. به هنگام شكار گورخر، ابتدا شير مده با چشمان طلايي به گله گورخرها خيره نگاه مي‌كند و با دقت و سرعتي خاص يك گورخر كم سن و سبك وزن را از گله دور مانده انتخاب كرده آهسته و آرام با پنجه‌هايي كه مانند ساير گربه‌سانان است از ميان علفهاي نارنجي رنگ دشت با بدن كشيده و گوشها و دم پايين آمده كه ديده نمي‌شود به سمت آن مي‌خزد و دزدانه نزديك مي‌شود و معمولا در شعاع 30 متري، خود را نشان داده، با سرعت و با تمام قوا آن را تعقيب كرده و از پهلو يا پشت سر با دستهاي عضلاني و نيرومند، خود را روي كمر آن پرتاب مي‌كند تا امكان صدمه ديدن از شاخ‌ها و سم‌هاي حيوان كمتر باشد و با پاهاي جلو و پنجه‌هاي قوي آن را به پايين خم مي‌كند و بدنش را گاز مي‌گيرد، در همين لحظه شير ماده ديگر به محض رسيدن با دستهاي قوي خود گردن شكار را مي‌گيرد و خود را به پوزه آن آويزان كرده و آن را به پايين مي‌كشاند و پنجه‌هاي قوي و تيزش را در صورت و پيشاني حيوان فرو كرده و گردن آن را پيچ مي‌دهد و با حركت دست آن را به يك طرف مي‌خواباند و به محض آنكه حيوان بيچاره روي زمين افتاد دندان‌ها را در استخوان گردن فرو كرده و نگه مي‌دارد تا خفه شود.

گروه ماده‌ها بالاي سر شكار حاضر شده و ابتدا شكم را پاره مي‌كنند، شير نر هم خود را بر سر طعمه مي‌رساند و حتي قسمتهاي بيشتري از طعمه را مي‌خورد و گاهي هم گوشت طعمه را از دست شيرهاي ماده دزديده و با بچه شيرها سهيم مي‌شود، يك شير ماده تقريبا به حدود 5 كيلوگرم و يك شير نر تقريبا به 7 كيلوگرم گوشت در هر روز نياز دارد. البته بسيار اتفاق افتاده كه شيرها به ضرب شاخ بوفالوهاي عظيم‌الجثه از پا درآمده‌اند اما گاهي هم ديده شده يك شير به تنهايي به يك گاو ميش حمله كرده و اگر موفق شود طعمه كشته شده را برداشته و به كناري مي‌رود و بعد از خوردن غذا به طور دسته جمعي (نر و چندين ماده و بچه‌هاي آنها) زير سايه درختان اقاقيا به استراحت پرداخته و بچه‌ها به بازيگوشي مشغول مي‌شوند. رقابت براي بدست آوردن غذا گاهي سبب مي‌شود 80% توله‌ها قبل از رسيدن به 2 سالگي بميرند. اگرچه شير ماده به شكار بروند يك شير ماده مراقبت از بچه‌ها را در گروه به عهده مي‌گيرد چون وقتي توله‌ها تنها بمانند ممكن است طعمه كفتارها و شيرهاي نر ديگر شوند و اگر يك شير ماده همراه با دسته‌اي از بچه شيرها ديده شود روزي است كه نگهداري از بچه‌ها را به عهده دارد. شيرهاي جوان از 3 ماهگي تلاش مي‌كنند كه رويش‌هاي شكار را بياموزند. بطور كلي شيرها سعي مي‌كنند حيواناتي را براي شكار انتخاب كنند كه دسترسي به آنها آسانتر باشد به اين دليل نسل حيوانات قوي‌تر و سالم‌تر بيشتر حفظ مي‌شود معمولاً باقيمانده طعمه شكار شده نصيب كفتارها و كركس‌ها خواهد شد.

 

 

پربیننده ترین عناوین

تالارهای گفتگو